door Len Borgdorff, 25 oktober 2016

 

Gisteren had ik last van algehele kopverknettering. Dat heb ik soms. Er is van alles aan de hand, maar het spannendste, dat wat de meeste aandacht en energie vroeg, is al voorbij. Weliswaar liggen er nog een paar kleinigheden, maar die handelen we wel af. En dan slaat − waar vandaan? – de verknettering toe in mijn hoofd, maar ook in mijn handen: die doen pijn dan en ze luisteren vaak niet naar me. Ik laat iets zomaar vallen, bij voorkeur een volle beker koffie, lijkt het. Of ik krijg een jampot niet tussen mijn vingers vandaan. Ach ja, die handen. Maar de verknettering zit in mijn kop. Daar vindt de kortsluiting plaats. Gezelschap kan ik in zo'n geval amper verdragen, of liever: bij een kopverknettering ben ik niet geschikt voor welk gezelschap dan ook.

 

Ik kan dan maar beter maken dat ik weg kom en niets meer zeggen. Maar voetenwerk is goed voor het geteisterde hoofd. Daarin tuimelt weliswaar de ene ondergang van de wereld over een andere, maar daar hebben anderen geen last van. Bob Dylan wandelt graag mee, al gaan we ook wel eens op de fiets. Dylan kan ik er wel bij hebben en hij, van zijn kant, lijkt geen last van mij te hebben, alsof ik er niet ben. Intussen rommelt er al gauw een van zijn teksten door mijn kop. Ik geniet van Dylans oud-testamentisch of apocalyptisch hyperbolische binnenwereld en omdat hij zijn teksten vaak vervat in eenvoudige maar aanstekelijke melodielijnen waaraan geen einde komt, mengt mijn persoonlijke apocalyps zich vroeg of laat met wereldondergangen waaraan hij woord en wijs gaf. Zoals het ellenlange Ain’t talking, just walking. We zijn al een heel eind op weg voordat hij op deze woorden laat volgen: ‘My mule is sick, my horse is blind.’ Er is dan al zoveel ellende gepasseerd, dat de ezel en het paard op mijn lachspieren beginnen te werken.

 

Ain't Talkin

Lees gedicht

 

Ain't Talkin

As I walked out tonight in the mystic garden
The wounded flowers were dangling from the vine
I was passing by yon cool crystal fountain
Someone hit me from behind

Ain't talking, just walking
Through this weary world of woe
Heart burning, still yearning
No one on earth would ever know

They say prayer has the power to heal
So pray for me, mother
In the human heart an evil spirit can dwell
I am trying to love my neighbor and do good unto others
But oh, mother, things ain't going well

Ain't talking, just walking
I'll burn that bridge before you can cross
Heart burning, still yearning
There'll be no mercy for you once you've lost

Now I'm all worn down by weeping
My eyes are filled with tears, my lips are dry
If I catch my opponents ever sleeping
I'll just slaughter them where they lie

Ain't talking, just walking
Through the world mysterious and vague
Heart burning, still yearning
Walking through the cities of the plague.

Well, the whole world is filled with speculation
The whole wide world which people say is round
They will tear your mind away from contemplation
They will jump on your misfortune when you're down

Ain't talking, just walking
Eating hog eyed grease in a hog eyed town.
Heart burning, still yearning
Some day you'll be glad to have me around.

They will crush you with wealth and power
Every waking moment you could crack
I'll make the most of one last extra hour
I'll revenge my father's death then I'll step back

Ain't talking, just walking
Hand me down my walking cane.
Heart burning, still yearning
Got to get you out of my miserable brain.

All my loyal and my much-loved companions
They approve of me and share my code
I practice a faith that's been long abandoned
Ain't no altars on this long and lonesome road

Ain't talking, just walking
My mule is sick, my horse is blind.
Heart burning, still yearning
Thinking about that girl I left behind.

Well, it's bright in the heavens and the wheels are flying
Fame and honor never seem to fade
The fire gone out but the light is never dying
Who says I can't get heavenly aid?

Ain't talking, just walking
Carrying a dead man's shield
Heart burning, still yearning
Walking with an ache in my heel

The suffering is unending
Every nook and cranny has its tears
I'm not playing, I'm not pretending
I'm not nursing any superfluous fears

Ain't talking, just walking
Walking ever since the other night.
Heart burning, still yearning
Walking until I'm clean out of sight.

As I walked out in the mystic garden
On a hot summer day, a hot summer lawn
Excuse me, ma'am, I beg your pardon
There's no one here, the gardener is gone

Ain't talking, just walking
Up the road, around the bend.
Heart burning, still yearning
In the last outback at the world's end.

Het duurt en het duurt maar bij Dylan en het is allemaal zo erg, zelfs de tuinman is niet meer in de tuin – en is dat niet een algehele godsverduistering? Bob Dylan overtreft ons allemaal. En ik krijg er maar niet genoeg van. Geen beter medicijn.

 

Len Borgdorff

Submit to FacebookSubmit to Twitter