De echo van de heldere afgrond van Wiman

 

door Elsbeth Gruteke, 13 oktober 2016

 

'Als God liefde is, dan is Christus liefde voor deze ene persoon, deze ene plek, dit ene tijdgebonden en gehavende zelf.'

 

Hier ontdoet Christian Wiman God van alle ballast waarmee de Amerikaanse christelijke cultuur Hem heeft opgetuigd, als een heidense kerstboom. Ballast die het voor Wiman, en velen met hem, bijna onmogelijk maakt om te blijven geloven. Ballast die uitnodigt om heel hard weg te lopen voor een God die bezoedeld is door mensen. Het grote gevaar dat niet alleen Amerikaanse christenen bedreigt; God proberen te vangen in je eigen context, Hem voor je eigen karretje spannen, de balk in je eigen oog niet zien. Een vertroebeling die het zicht op de ander en de Ander verstoort, en op jezelf.

 

God is liefde, een gerichte liefde, een persoonlijke liefde voor elk mens, voor elke plek, voor elk zelf, hier en nu. Christus is de voor ons zichtbare en tastbare aanwezigheid van Gods liefde. Hij is de essentie. Die essentie is sterker dan het door de cultuur bezoedelde beeld van God. Die essentie brengt Wiman bij God. Die essentie houdt mij bij de les in het hier en nu, weerhoudt mij ervan God tot een ideologie te maken, zelf God te willen zijn. God is liefde, de liefde van Christus voor mijn gehavende zelf bevrijdt mij tot het liefhebben van Hem en van mijn naaste als mijzelf. Christus verlost mij van mijn zelfgeschapen beeld. De heidense kerstboom maakt plaats voor het kruis. Goddank. 

 

Elsbeth Gruteke, historicus en theoloog, predikant van de Jeruzalemkerk in Amsterdam, en radiopresentator bij de Evangelische Omroep. 

 

Op 14 oktober organiseert Liter samen met de Theologische Universiteit Kampen een studiemiddag met Christian Wiman. Voor meer informatie kunt u hier terecht. 

Submit to FacebookSubmit to Twitter