Liter presenteert wekelijks een review van een film die draait in Nederlandse filmhuizen. Dit keer The Party (2017) van Sally Potter.

 

door Peter Sierksma, 6 januari 2018

 

Laten we het nieuwe jaar beginnen met een feestje. Zo’n feestje dat hoopvol begint — er valt immers wat te vieren en wat te wensen — maar al vrij snel verstoord wordt door de verkeerde boodschappen van de verkeerde mensen op het verkeerde moment. En ja, dan kan het gebeuren dat een regisseur al vroeg, geheel naar de beroemde wet van Tsjechov, een pistool laat zien.

 

 

Brexit

 

Op de valreep van 2017 verraste de Britse regisseur Sally Potter (1949) het bioscooppubliek met een scherpe tragikomedie over het failliet van de Britse politiek ten tijde van de Brexit. Niet alleen de Conservatieven lieten zich zien als pure gokkers, ook Labour bleek een stuurloos schip en liet de kiezer aan zijn lot over. Tegen deze achtergrond koos de altijd geëngageerde Potter met ‘The Party’ voor een in zwart-wit gedraaide huiskamerfilm.

 

Huiskamer

 

Het feestje wordt gegeven door Janet die zojuist gekozen is als Minister van Volksgezondheid in het schaduwkabinet van The Party (lees: Labour). Ze nodigt een paar vrienden en vriendinnen uit om haar triomf te vieren, maar dat had ze beter niet kunnen doen. Vriend Tom vertegenwoordigt opgefokt en coke snuivend de bankenwereld, twee feministische vriendinnen hebben besloten tot een kind en tot overmaat van ramp bekent Janets echtgenoot dat hij doodziek is en het een en ander op wil biechten. En zo wordt iedereen ontmaskerd en niemand gespaard in dit absurdistische kamerspel.

 

Waarheid

 

Harde humor? Het kon niet anders, meent Potter: ‘We weten niet meer wie en wat we nog langer moeten geloven. Daarom is de waarheid ook zo belangrijk in deze film. Zowel op persoonlijk als op politiek vlak.’ Het leidt tot Pinterachtige oneliners  als ‘Tickle an aromatherapist and you find a fascist.’ Maar mocht je nu denken dat de wet van Tsjechov hier opgaat voor de uiterst vage door Bruno Ganz gespeelde aromatherapeut — dan ben je op het verkeerde been gezet. Dus nee, hoe fout ook, de kogel is niet voor hem.

Submit to FacebookSubmit to Twitter