door Elizabeth Kooman

 

Elke klinker neemt hij als een boek ter hand

en tikt hem met zijn hamer aan en duwt hem

op zijn plaats en klinkt hem strak, zo klinkt het,

klenk. Soms kijkt hij op en om zich heen,

 

er zijn er in de hitte meer als hij,

vastberaden weigeraars van horizon,

hangers aan het geloof dat alles

wat wij weten van waarheen de weg

alleen gekend kan zijn door het te rapen

van lukrake stapels langs het rulle zand.

Waarheid, leven, klenk, en knie voor knie

legt hij de weg af die hij eigenhandig legt.

 

Willem Jan Otten

 

 

Als ik uit het keukenraam kijk, zie ik ze beneden bezig: stratenmakers. Ze geven onze flat een nieuwe parkeerplaats. In diezelfde keuken, driehoog, hangt een gedicht van Willem Jan Otten: ‘Stenenrapergeloof’. Zouden ze weten wat ze maken, die mannen daar beneden? Ze hebben vast het ontwerp gezien. Toch kijken ze niet vooruit. Ze kijken naar de aarde onder zich. Ze werken. Ik hoef maar een boterham te smeren en ze hebben weer een meter gelegd. In een visgraat van bruine klinkers. Ze werken niet in de hitte zoals Ottens stenenrapers, maar in kou, in mist, met de thermoskan in de buurt.

 

Het gedicht klenkt door mij hoofd, iedere keer als ik langs het raam loop. Ik bewonder ze, deze volhoudende vakmannen. Voel me zelfs aan hen verwant met deze woorden in mijn hoofd: ‘hangers aan het geloof dat alles / wat wij weten van waarheen de weg / alleen gekend kan zijn door het te rapen / van lukrake stapels langs het rulle zand’. Dat geloof kan ik zonder aarzelen belijden. Soms kijk ik op en om mij heen. Dankbaar voor bouwers van krachtige kerken. Dankbaar voor componisten van eeuwigheidsmuziek. Dankbaar voor dichters van klinkende poëzie. Dankbaar voor alle stenenrapers die ik ontmoet.

 

Zo nu en dan spannen ze een touwtje als waterpas, ‘mijn’ stenenrapers. Ze hebben een richting nodig. Maar zo’n draad loopt nooit verder dan ze zelf kunnen kijken. Daar gaan ze weer, knie voor knie. Ik schuifel mee. Ik weet al lang niet meer waarheen de weg. Maar ik ben al stenen leggend onderweg, zoveel is zeker.

Submit to FacebookSubmit to Twitter