door Len Borgdorff, 17 juli 2019

 

In 1986 schreef ik een kerstlied. In de jaren daarna is dat bij verschillende gelegenheden gebruikt; telkens verbeterde ik er iets in. Toen was er van het oorspronkelijke laatste couplet vrijwel niets meer over.

 

Vorige week overleed Wout. Behalve collega’s waren Wout en ik goede vrienden. En voor school maakten we vaak een lied. Hij de muziek en ik de woorden. Het lied in kwestie was misschien wel het eerste wat we samen maakten, er zouden er nog een kleine twintig volgen.

 

 

Het bijzondere van veel van die gedeelde liederen was dat Wout ze eerst door zijn dochters liet zingen. Pas als hij daarover tevreden was, ging hij er mee verder door het in te studeren met het schoolkoor en –orkest. Vervolgens studeerden alle leerlingen het lied in de weken voor Kerst in, zodat ik op mijn kamertje weken achtereen na de bel leerlingen de trap af hoorde komen, regelrecht uit het muzieklokaal, die het zojuist ingestuurde lied lieten na-ijlen door er nog flarden van te zingen. Dat werd dan weer van elders in het gebouw opgepikt door leerlingen die het lied al kenden. Dit tot mijn grote genoegen. Tussen die dwarrelende leerlingen bevonden zich een aantal jaren ook de dochters van Wout. Dus bij hen zaten die liedjes van toen erin gebeiteld.

 

Bij de uitvaart gisteren werd ook het kerstlied uit ’86 gezongen, op verzoek van de dochters. Natuurlijk kwam ik met een versie waaruit de ritmische en stilistische onvolkomenheden en al te gedateerde elementen waren weggezuiverd. Het lied knapte er alleen maar van op, zou ik denken, een verbeterde versie.

 

Die hebben we niet gezongen. Het werd de oorspronkelijke. De versie die past bij de regel van Leonard Cohen:

 

There is a crack in everything.

 

Editie 2019 kon echt niet, vonden de meiden. Ze kregen er tranen van in hun ogen. Nu was het hun lied niet meer. Ze hadden gelijk. Natuurlijk moest het de versie uit ’86 weer worden.  Ik had het kunnen weten, want na the ‘crack in everything’ zingt Cohen niet voor niks meteen:

 

That's how the light gets in.

 

Lees gedicht

Anthem

 

The birds they sang
At the break of day
Start again
I heard them say
Don't dwell on what
Has passed away
Or what is yet to be
Yeah the wars they will
Be fought again
The holy dove
She will be caught again
Bought and sold
And bought again
The dove is never free

Ring the bells still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack in everything

That's how the light gets in

We asked for signs
The signs were sent
The birth betrayed
The marriage spent
Yeah the widowhood
Of every government
Signs for all to see

I can't run no more
With that lawless crowd
While the killers in high places
Say their prayers out loud
But they've summoned up
A thundercloud
And they're going to hear from me

Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack in everything

That's how the light gets in

You can add up the parts
You won't have the sum
You can strike up the march
There is no drum
Every heart, every heart to love will come
But like a refugee

Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack in everything

That's how the light gets in
Ring the bells that still can ring

Forget your perfect offering
There is a crack in everything

That's how the light gets in.

 

Leonard Cohen

 

Leonard Cohen, Future (1992)

Submit to FacebookSubmit to Twitter