Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden. In deze reeks een gedicht voor Septuagesima, in 2019 is dat 17 februari, de eerste van de drie zondagen in de tijd van de zogenaamde voorvasten, die volgens een heel oude traditie aan de veertig dagen voorbereidingstijd op Pasen voorafgaan.

 

door Menno van der Beek

 

Septuagesima

 

Lees gedicht

 

Septuagesima

 

Men kan gewoon niet vroeg genoeg beginnen

met zorgen maken en met weinig eten

en daarna wakker liggen met een lege maag

 

van alles wat verkeerd gaat, al die dingen

waar weinig aan te doen lijkt, ook al weet je

dat je in elk geval vandaag niet los mag laten.

 

Dus viel ik ’s middags in de tuin in diepe slaap

totdat ik buikpijn kreeg. Ik zag haar lichaam staan,

 

lang rood steil hoofdhaar, plukje rosse krulletjes,

ik zei, wij passen bij elkaar, kom jij mij aanvullen?

 

Haar appelwangen lachen, kijk niet zo verdrietig,

zegt zij, stof ben je, zegt zij, maar dat geeft niet, liefste.

 

Menno van der Beek

Submit to FacebookSubmit to Twitter