Blog en nieuws

In Poesis: met den val / schokt zij den stand van afgewogenheid, / waarin de aarde hing in haren polen

door Len Borgdorff, 5 augustus 2020

De gedachte aan de as van mijn zwager bracht mij onlangs bij Eén druppel wijn, Oinou hena stalagmon, een gedicht van J. H. Leopold. In de eerste strofe  van dat gedicht volgen we een druppel wijn. Om de goden gunstig te stemmen wordt van een

 

‘[…] offerschaal

de wijn geplengd […] en een purperregen

zijgt in de…

Lees meer

In Poesis: Het water stroomt nog door dezelfde sluis

door Len Borgdorff, 28 juli 2020

 

Utrecht: Bemuurde Weerd

 

Het water stroomt nog door dezelfde sluis

Als toen, en maakt het eendere geruis.

 

De huizen, aan de waterkant daarneven,

Zijn feitlijk ook onaangerand gebleven.

 

Alleen nabijer is, voor wie ze ontvlood,

De zekerheid van de imminente dood.

 

J.C. Bloem

 

Je zou bij de Bemuurde Weerd toch…

Lees meer

In Poesis: De in kaden vastgeklonken waterkant

door Len Borgdorff, 21 juli 2020

Een In Poësis schrijf ik op maandagochtend en acht dagen later zet Timen hem op de site van Leesliter. Dat is dus een dag nadat ik al een volgend stukje heb geschreven.

In vakantietijd kan daar de klad in komen, zoals deze keer, want in plaats van dit stukje voor morgen vorige week te schrijven, doe ik dat nu.…

Lees meer

In Poesis: Je voet raakt een losse tegel // zonder dat je het merkt

door Len Borgdorff, 14 juli 2020


Het leven is een onontwarbare kluwen van gelijktijdigheid. Dat klinkt omineus. Het is nog erger.

De enige manieren om al die meerdimensionale gelijktijdigheid enigszins aan te kunnen is structureren en selecteren. Dat schijnt voor een deel vanzelf te gaan; voor een groter deel went het amper.

 

Op het moment dat ik…

Lees meer

In Poesis: Wij schrijven door, u hoeft het niet te lezen

door Len Borgdorff, 7 juli 2020

 

Oom Jan.

Iedereen die maar enigszins nader was dan de rok ─ en daarvoor hoefde je niet eens een hemd te zijn ─ werd oom of tante genoemd. Zo ook oom Jan.

‘Ik ga naar Henk,’ zei hij ten slotte. Toen was hij oud. Het waren zijn laatste woorden.

Henk was de jongen die niet uitkeek toen hij op zijn brommer een…

Lees meer