door Len Borgdorff, 1 mei 2015

 

Als er doden zijn, wordt er veel gewandeld. We werden onlangs opgeschrikt door de dood van Arie, niet alleen een buurtgenoot, maar ook een goede vriend. De dagen daarop zag ik zijn kinderen, zijn vrienden, zijn zwager wandelen.
Vlak daarop overleed mijn schoonvader en daarom hebben we overzeese familie in huis en tussen de begrafenisondernemer, de uitvaartdienst, de kaarten en de bloemen en andere nabetrachtingen door scheppen we een luchtje.
We komen Martha tegen van een blok verderop. Ze vertelt ons dat haar broer is overleden. Ik vraag me af hoe het met de anderen is die ik op straat zie. Lopen die allemaal bij te komen van een overleden geliefde? Woon ik in een rouwstraat? En de mensen die binnen zitten, waar zijn die dan wel mee bezig?
Als mensen me aanspreken op straat, vraag ik me vlug af welk gezicht ik moet opzetten. Sommigen schudden me de hand en condoleren me met een meewarige blik, maar er zijn er ook die hun hand uit de zak de halen om naar mijn nieuwe auto te wijzen en daar vervolgens een vrolijk verhaal over te houden. Ik doe wel mee. En laat me ook maar een stukje over mijn nieuwe auto schrijven.

 

In de rubriek 'Buren' schrijft Len Borgdorff over (gesprekken met) zijn buren. Zie ook de website van de auteur: www.lenborgdorff.nl.

Submit to FacebookSubmit to Twitter