door Menno van der Beek, 2 november 2017

 

Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden. In deze rij, nu in november, een gedicht voor Allerzielen, twee november, twee dagen na Halloween, als we onze doden herdenken.

 

Lees gedicht

 

[I]

 

Ik loop in het diepdonker de begraafplaats op

onaangestoken graflicht in mijn hand. Uw grafsteen staat

straks ergens links. De bomen steken zwart

afwijzend af tegen de vroege nacht. Het is al laat

 

en stenen willen niet gelezen worden, nu -

ik steek mijn kaarsje aan en kniel voor u

 

en zeg wat ik geleerd heb op. Ik sla geen kruis

na het gebed. Dat doe je thuis maar.

 

 

[II]

 

Ik aarzelde. Het kerkhof was zo donker,

het duurde even voor ik u gevonden had

tussen de grijze stenen en de zwarte bomen:

ik weet niet of ik welkom was, vanavond

 

maar toen ik voor uw grafsteen op mijn knieën zat

was het gewoon weer als altijd. Alsof ik van

 

de tandarts kwam. Natuurlijk ook, omdat ik daar

meestal mijn ogen dicht heb. En wel bang kan lijken

 

en onderweg soms overweeg gewoon naar huis te gaan

maar toch de jaarlijkse controle nooit zal overslaan.

 

Menno van der Beek, 2017

Submit to FacebookSubmit to Twitter